OPSTOMEN NAAR SYDNEY
Vertrokken op 7 april 1951 per laatste
troepen-transportschip de Kota Inten.
Na een opleiding tot telegrafist op de verbindings school
in Amsterdam binnen 14 dagen uitgezonden naar Nieuw
Guinea. Eerst alle vereiste prikken halen en dan 1 week
doodziek naar huis met verlof. Als laatste schip met
militairen vervoerde de Kota Inten 200 man in plaats van
de gebruikelijke 1200. Een zes weken durende gezapige
reis.
Na Soerabaja en Biak te hebben aangedaan uitein-delijk in
Hollandia gearriveerd. Een radiostation was er nog niet.
Er waren wat kleine ontvangers en zenders die waren
opgesteld in een bouwkeet. Een paar honderd meter verder
verbleven een paar machinisten die ons via een Caterpillar
van stroom voorzagen.
Later werden vanuit Nederland enige bouwvakkers
uitgezonden die een prachtig radiostation hebben gebouwd.
(zie foto en mijn fotoalbum op de foto-site)
Het was in Nieuw Guinea een hectische periode. De
Amerikanen waren volgens onze wasbaas Piet Kadir pas
vertrokken en hadden alles met de grond gelijk gemaakt. Ik
ben nog een poosje op de LT 9607 gestationeerd en heb
schepen vol met prachtige kleding in zee zien dumpen. In
Ifar zijn Dakota’s vernietigd.
De huiswaarts reizen werden inmiddels per vliegtuig en in
burger gedaan. Je werd dan in Biak gestationeerd en als
het KLM vliegtuig uit Sydney vertrok werden de open
plaatsen doorgegeven en moest je twee uur later op het
vliegveld aanwezig zijn. Ik kwam toevallig met 5 maten (ik
zou nooit meer weten wie) in een Australisch vliegtuig
terecht wat de olympische ploeg van Australië via
Amsterdam naar Helsinki vervoerde op 5 juli 1952. |
We zaten 's
avonds om negen uur in de kantine aan een pilsje, toen we
werden opgeroepen. Omdat er sporters vervoerd werden,
hebben we overnacht in Manilla. Heerlijk!!
Hoe hectisch die periode was bleek ook weer op een reünie
enige jaren geleden.
Ik ben niet zo'n reünie man maar, omdat het in Amsterdam
was, ben ik er met mijn vrouw heen gegaan.
Toen het ontvangst comité naar mijn periode vroeg en ik
zei 1951-1952 was men stomverbaasd. Er werd gewoon gezegd
dat dat niet kon. Gelukkig ontmoette ik een collega
telegrafist (Hetebrij uit Harderwijk) die mijn verhaal kon
bevestigen. Wij waren ook de enige twee van die tijd maar
vreemd blijft het.
Ja hoor! In 1954 was ik weer aan de beurt om uitgezonden
te worden. Ik werd weer op het radiostation in Hollandia
geplaatst en het was net of ik niet weggeweest was. Daarom
werd ik overgeplaatst naar de Ternate. Dat was een stuk
afwisselender, want in ca. drie maanden voeren wij van
Hollandia naar Manokwari, Biak, Sorong, Fakfak, Kaimana en
Merauke en weer terug. Daar gebeurde het, dat ik als
telegrafist 's nachts wakker werd gemaakt, omdat de
schroefas mankementen vertoonde en er een gecodeerd
telegram naar Holland moest. Enige tijd later kwam het
bericht terug: "Opstomen naar Sydney".
Omdat we maar heel langzaam konden varen zijn we tussen de
wal en het Barriërrif doorgevaren wat extra lang duurde.
|