Veteraan of net niet...
 
Wanneer men jaren lang lid is geweest van een sportvereniging en daar aan vele activiteiten heeft deelgenomen, komt er een tijd om het wat kalmer aan te doen zonder de band met de club te verliezen. Men wordt dan ingedeeld bij een daarvoor bestemde groep die men ook wel de veteranen noemt. Het trouwe lid wordt op die manier steeds bij de clubactiviteiten betrokken en wordt voorzien van een minder streng gereglementeerd stramien. Hij behoeft daarvoor geen wedstrijdspeler te zijn geweest die in diverse competitie’s de strijd aanging met zijn rivalen. Nee, hij wordt beschouwd als één van het geheel en als zodanig gewaardeerd. Afhankelijk van zijn of haar leeftijd wordt men dan ingedeeld in een klasse van veteraan. Dat kan zijn, wedstrijdveteraan of veteraan in de klasse 1,2 of 3. Een goede sporter, ongeacht zijn prestatie’s en geen wedstrijdsporter zijnde, krijgt de status van veteraan. Volkomen terecht. Door zijn inzet en plichtsbetrachting heeft hij het mede mogelijk gemaakt dat anderen, in wedstrijden prestaties konden leveren. Ik denk dat er weinig studie voor nodig is om dit te begrijpen. Ditzelfde verloop doet zich ook voor binnen de strijdkrachten met dit verschil, dat de z.g. leermeester zelf voortdurend “stand-by” staat om aan ernstoperatie’s deel te nemen. Dat is geen vrije tijdbesteding van hem, maar een beroepskeuze die hij voor een langere periode aan is gegaan, waarbij hij zich volledig van de consequentie’s bewust is. Wanneer hij nu echter op een leeftijd is gekomen, dat ook hij het wat kalmer aan kan doen, lees pensioen en heeft niet het “geluk” gehad, dat hij bij een ernstoperatie betrokken is geweest, dan houdt voor hem de erkenning op. Dit is iets dat voor die mensen onverteerbaar is en wat ook aan niemand is uit te leggen.

De persoon zelf zal heel goed begrijpen, dat hij geen oorlogsveteraan is en de reden waarom hoeft ook niemand aan hem uit te leggen, maar deze man heeft wel een dermate betrokkenheid met de strijdkrachten, dat de status van veteraan hem toekomt. Met ere zelfs. Velen van hen zijn zelfs onderscheiden met eremedaille c.q. lid in de orde van Oranje Nassau. Die kregen ze voor hun inzet, ook al was die nu net niet aan het “front”. Zo kom ik tot de conclusie, dat de status van veteraan toekomt aan iedere oudgediende en zij die in ernstoperatie’s hebben gezeten, mogen zich dan oorlogsveteraan noemen. In de literatuur en woordenboeken wordt het woord veteraan vertaald als, oud speler c.q.oud gediende uit het leger met voor de laatste categorie de eventuele toevoeging van oorlogsveteraan. Bij mijn onderdeel hanteerde men het gezegde: “oude vrienden vergeet men nimmer”. Ik weet héél zeker, dat dit ook bij de andere onderdelen zo was en is. Bedenkers van deze regelgeving denken daar waarschijnlijk anders over, maar die hebben mogelijk niet overal vrienden zitten. Denkt U s.v.p. niet, dat ik voor mezelf pleit, want ik voldoe aan alle eisen die gesteld zijn om veteraan te zijn. Echter met mij zijn er nog duizenden die dat ook doen en die, ten onrechte die status niet krijgen. Dit wilde ik even aan U kwijt.

Vlaardingen, 6 oktober 2005
Hans Slijkhuis
S.Maj.der Mariniers b.d.

back