GEWOON VETERAAN

In een reeds eerder ingezonden stukje heb ik geprobeerd duidelijk te maken dat, in mijn perceptie en in die van vele andere, er maar één soort veteraan bestaat. Hoe ik daar over denk kunt u zien in het item: "veteraan of net niet" in deze rubriek. Daar moet ook niet aan getornd worden, maar worden bevorderd om dit te realiseren. Vele oud collega's zullen dit waarderen en dan eindelijk de status krijgen die ze verdiend hebben, maar vooral waarop zij recht hebben. In alle organisaties en groepsverbanden komt men perioden en leeftijdvariaties tegen, hetgeen inherent is aan het voortbestaan en het in stand houden van zo'n groepering. Ook bij de veteranen is dat het geval, hetgeen dan ook de aanleiding en reden is dat er jongere en oudere veteranen bestaan.
Door dat ik de ontwikkelingen, het wel en wee en de verwachtingen van de veteranen op een redelijke, goede manier blijf volgen, kan ik mij er niet altijd aan onttrekken, dat er binnen de veteranenwereld een verschil wordt gemaakt tussen de oudere en jongere veteranen, waarmee dan een tweedracht wordt gezaaid die er absoluut niet moet zijn. Berichtgeving op radio en televisie, alsmede publicaties van ingezonden artikelen door veteranen in diverse periodieken van onderdeelgebonden belangenverenigingen, geven hier meerdere malen blijk van.
Als oud veteraan met 34 actieve dienstjaren, langdurig en meerdere malen gediend hebbend in alle daarvoor in aanmerking komende buitenlandse plaatsingen, moet ik tot mijn spijt waarnemen, dat die verschillen voornamelijk worden gemaakt door een beperkte groep oudere veteranen zelf.

In persoonlijke gesprekken, op reünies, probeer ik er wel eens achter te komen wat daar de achterliggende gedachten bij zijn, maar tot heden is het mij nog niet duidelijk geworden. Niemand behoeft mij en gelijk-denkende uit te leggen, dat de periode van de oudere veteranen anders was dan die van de z.g. jongere veteraan. Naar de toen geldende omstandigheden was die tijd niet beter of slechter, maar anders. Sociale en maatschappelijke ontwikkelingen en de belangen-behartiging in het algemeen hebben hier een grote bijdrage aan geleverd en dat is alleen maar positief. Ik ben er van overtuigd, dat de z.g. jongere veteraan met volle overtuiging, motivatie en inzet, uitvoering heeft gegeven aan de hem opgedragen taak, net zo als U dat, als oudere veteraan, in het verre verleden ook heb gedaan.
De oude veteraan heeft ongetwijfeld in levensbe-dreigende situaties gezeten en in omstandigheden die al heel lang niet meer van deze tijd zijn en die nog steeds diep in hun geheugen gegrift staan. Dit mag en kan ook niemand vergeten. Vergeet echter niet, dat de collega's, die toen de militaire dienst verlieten, de status van jonge veteraan hadden volgens de geldende begrippen. Men zou het als zeer ongepast beschouwen, en terecht, als door toen ook al bestaande oudere veteranen hun inzet, met alles er op en er aan, van ondergeschikt belang zou worden beschouwd of niet in vergelijking zou staan met hun verleden.


next