DE BLAUWE HAP
 
Zowel bij de marine, luchtmacht en landmacht zijn ze berucht om aan iets of iemand een bijnaam te geven. Men hoeft maar een iets te opvallende snor te hebben om voor de rest van je leven de bijnaam "de snor" te krijgen en te behouden. Ik geloof dat het niet nodig is om daar meer voorbeelden van te geven die aan het ontstaan ten grondslag liggen. Kenmerkend is het echter, dat bepaalde bijnamen de oorspronkelijke benaming, door veelvuldig gebruik, vervangen en in de dagelijkse taal worden "erkend".
Zo wordt de Lst. vervangen door "de klep" met het eventuele aanduidingnummer van het vaartuig b.v. 7,8 of 9.
De openluchtbioscoop in het oude Soridokamp heette al snel "Kransnadrumski" vanwege de zitplaatsen die bestonden uit halve brandstofdrums en bleef die naam behouden in de nieuwe Soridokazerne.
Op het eiland Woendi bestond b.v. de "duiventil". Dat was het zelfgemaakte "hoofdgebouw" waar de officieren hun onderkomen hadden, alsmede de verbindingsdienst. De in zee gesitueerde wc's noemde men maar "huize plons" aan welke naam m.i. geen uitleg nodig is. De "Keerkring" noemde men ook wel de kringspier, alhoewel dat voornamelijk door niet luchtmachters werd gedaan. Ik noem er zomaar een paar om even het geheugen op te frissen. Waar ik echter naar toe wil is het volgende. Tot de dag dat ik met pensioen ging, t.w. maart 1981 met 34 actieve dienstjaren, had ik nog nooit gehoord van een "blauwe hap". Ik weet inmiddels wel wat men hier mee bedoeld, maar het is m.i. geen term die binnen de krijgsmacht werd gebruikt. Daar sprak men gewoon over een nasigoreng, bami, rijsttafel of iets ludieker: een nasihap, maar nimmer over een blauwe hap.

Ik heb dan ook het vermoeden, dat de voor mij nieuwe benaming is ontstaan nà 1981 en uitsluitend in de veteranencultuur voorkomt, omdat ik het alleen hoor, zij het niet te veel, bij reünies.
In de daar voorafgaande uitnodigingen lees je het als iets als van zelfsprekend. Ik zou een aannemelijke reden kunnen geven waarom, zeker tot 1981 en de jaren daarvóór, de aanduiding van "blauwe hap" niet werd gebruikt. Het kan ook zo zijn dat ik mij niet genoeg op de gangbare bijnamen en terminologie heb toegelegd en dat 34 jaar dienen bij het Korps Mariniers nog niet toereikend genoeg is voor dit thema.
Hoe men het beestje ook mag noemen, de Indische eetcultuur is me nog steeds dierbaar.

Slamat makan!
 

back