DE DAKOTA-CRASH OP -OF LIEVER NAAST- BIAK...

Ergens eind 1960, of misschien begin 1961 liepen we te wandelen met onze baby in de wagen. Boven ons kwam regelmatig een Dakota van de MLD over die met een of andere oefening bezig was. En terwijl we daar liepen, zei ik naar aanleiding van een overvliegende Dakota, dat dat toch wel een van de veiligste vliegtuigen ter wereld was gebleken.
Groot was onze verbazing maar vooral schrik toen bleek, dat hij kort daarna in het zicht van de Keerkring was gecrashed. Voor zover ik me herinner overleefde niemand dit ongeval. Een van de marinevliegers was Benno S.
Zijn vrouw Hetty hadden we ’s middags nog gespro-ken. Maar ineens moest -volgens een of andere antieke wet van Molukken of iets dergelijks- zijn vrouw –nog in verwachting ook- binnen 48 uur NNG verlaten. En volgens dezelfde oude wetgeving vervielen dan ook nog al haar eigendommen aan de staat. Dus al het vrouwvolk op de Ridge ging helpen inpakken, opdat zij zoveel mogelijk kon meenemen. Zelfs een commode voor de baby werd “ingepakt” en ging mee terug.

En wat was de oorzaak van het ongeval? Wel dat hebben we nooit officieel gehoord, maar voor zover toen uiteindelijk bekend werd, probeerde -in dit geval de Marine- voordelig uit te zijn. In plaats van de speciale ejectors voor flares te kopen en laten installeren moesten ze maar uit de zijdeur worden gegooid. En toen bleef er dus één met de chute aan het stabilo hangen. En als je je dan realiseert, dat magnesium erg heet brandt, blijft er niet veel van de staart over. En zonder staart... Maar ik blijf erbij dat een Dakota een veilig vliegtuig is, als er maar niet mee wordt “gerommeld”.

MLD-Dakota boven Biak

back