Naar
Nieuw-Guinea?
In de periode van
uitzending naar Nieuw-Guinea was ik commandant van het B(ewapening-)
en E(lektronica)Squadron op de vliegbasis
Twenthe. Als zodanig genoot ik de eer personeel, van de
afdeling Bewapening, Elektro-/Instrumenten en
Elektronica te moeten aanwijzen voor uitzending.
Het zal ongeveer augustus 1960 geweest zijn, toen ik van
de Luchtmachtstaf in den Haag het ‘verzoek’ kreeg
een elektronicamonteur met specialisatie
vliegtuigradiokompas aan te wijzen.
Men wilde de desbetreffende monteur liefst binnen een
maand ter plekke hebben. Nu had degene die hiervoor in
aanmerking kwam, net een verzoek om huwelijksverlof
ingediend. Mijn antwoord was dan ook, dat hij
beschikbaar was na zijn huwelijk. Waarop, tot mijn verba-zing,
werd geantwoord: “Als wij nu eens de kosten
vergoeden?”.
Mijn antwoord was, dat hij een maand na de voltrekking
van zijn huwelijk beschikbaar was voor uitzending.
|
De
- misschien begrijpelijke - reactie was: “En als wij
er nu eens een dienstbevel van maken?”. Waarop mijn
reactie was, dat ik dan een tegenbevel zou geven; immers
het laatst gegeven bevel is het geldige.
Het behoeft verder geen betoog, dat zijn uitzending pas
plaats vond een maand na de huwelijkssluiting! Waarmee
maar gezegd wil zijn, dat je als ‘eenvoudig’
squadroncomman-dant toch wel iets kunt bereiken voor je
personeel!
Dordrecht, 14 oktober 2003 J.Kruit
NB. Naam en
toenmalige rang zijn mij bekend.
back |