Om mijzelf even voor te stellen. Theo Janssen.

Ik ben in oktober 1952 als dienstplichtige in Kamp Woestduin te Doorn in dienst getreden bij 't Korps Mariniers nadat ik al enige jaren werkzaam was als ondergronds mijnwerker. Eigenlijk hoefde ik niet in dienst, omdat je als ondergronds mijnwerker vrij van dienstplicht was, maar ik heb van die vrijstelling bewust geen gebruik van gemaakt.
Na de z.g. E.M V. (Eerste Militaire Vorming) opleiding van 9 maanden koos ik voor de specialistenopleiding van Pelotonsverpleger.
Tussentijds beleefden wij nog van zeer de nabij de watersnoodramp in februari 1953 waarbij we werden ingezet in Oude Tonge, den Bommel, Middelharnis en Spijkenisse.
Na mijn opleiding voor pelotonsverpleger meldde ik mij aan voor uitzending overzee en tekende bij "voor zolang de Regering het nodig achtte"
In Oktober 1953 vertrokken wij vanaf Schiphol naar Biak met de PH TES Soerabaja van de KLM. Ik herinner mij nog de maten Hans Slijkhuis uit Vlaardingen, waarmee ik sinds enige tijd weer kontakt heb, de pelotonsverplegers Piet Custers, helaas recentelijk overleden, en Jo Peters alsmede de aalmoezenier pater van Hout.
Tijdens mijn periode op Nieuw Guinea werd je als pelotonsverpleger steeds meegestuurd met geweer-groepen van telkens 12 personen op patrouille.
Ook brachten wij praktisch alle kleine eilandjes in kaart, eveneens met een geweergroep.
Die eilandjes bestonden uit o.a. Woendi, Noesi, Parsi, Bromsi, Oerib, Meosmangwandi en Pay.
Verder ook nog eilandjes met namen als Middelburg en Amsterdam.

Die werden met behulp van een motorvlet bereikt of eventueel met de Catalina als de afstand te groot was
Tijdens een van mijn periodes op 't eiland Pay werd ik met Kerstmis door een Catalina opgehaald om gedurende de Kerst en Nieuwjaar piano te spelen in de officiersmess te Biak. Die bekendheid verwierf ik door mee te spelen in een "combo" dat op Biak in zijn vrije tijd in de kantine "tophits" speelde zoals Vaya con Dios en Weddingbells.
Ik heb ook nog korte tijd dienst gedaan als verpleger op de Hr.Ms.van Kinsbergen en in alle plaatsen waar kazernes of kampementen van de marine en Mariniers aanwezig waren. Dat waren dus buiten de genoemde eilanden de plaatsen Hollandia, Sorong, Manokwari, Merauke en Kaimana.
In de laatste maanden van onze aanweizigheid werden wij regelmatig geconfronteerd met infiltranten uit Indonesië die via Japen met bootjes de kust van 't "vaste land" bereikten.
We hebben daar nog enkelen gevangen genomen en ook nog schotwonden behandeld. In Februari 1955 mocht ik "naar huis" met de PH LDP Rotterdam en werd samen met Piet Custers, terwijl 't vroor dat 't kraakte, met een onverwarmde militaire taxi vanaf Schiphol naar respektievelijk Susteren en Heerlen gebracht.
Dat vervoer vond plaats in tropenuniform, want onze batledresses bevonden zich in de hutkoffers die per zeepost nagestuurd werden
Ik ben als verpleegkundige werkzaam gebleven in 't Ziekenhuis te Heerlen, vervolgens bij de Staatmijnen en de laatste 20 jaar als ambulanceverpleegkundige bij de GGD te Heerlen.

     Next