Die autoriteiten hadden er nog wel ernstig over moeten denken, want ze konden er natuurlijk niet aan beginnen om iedereen voor elk probleempje maar naar huis te sturen. Zoiets schijnen ze ook tegen de arme jongen gezegd te hebben, niet te geloven. In twee dagen tijd moest hij van al zijn persoonlijke bezittingen zien af te komen, voor zover ze de 20 kilo die je mocht meenemen naar Holland, te boven gingen. Daar was dus die motor bij. Ik had helemaal geen zin in dat ding, maar vond het zielig en kocht hem toen er geen andere gegadigden waren. De Horex was vijfdehands en door respectievelijke vorige eige-naren ingrijpend verbouwd. 
Zo was de knalpot vervangen door de uitlaten van een Firefly-jachtvliegtuig, zodat het leek alsof er een soort orgel aan ging. Die uitlaten dempten het geluid niet, maar versterkten het. Bij jachtvliegtuigen moet dat, want de vijand wordt geacht door dat daverende la-waai te worden gedemoraliseerd. De beruchte Duitse Stuka’s waren om die reden zelfs van sirenes voorzien. Toen ik mijn Horex voor het eerst aantrapte, was het alsof de hel losbrak. Niet eerder had ik zulke harde, droge knallen gehoord, hoewel ik op het gebied van explosies, toch wel het een en ander gewend was. Hoeveel “db” het was weet ik niet, maar het deed pijn aan de oren en na elk ritje was je minuten lang min of meer doof. Het ding had nog een ander euvel. Bij het aantrappen had je een kans van één op vijf dat de kickstarter terugsloeg, keihard tegen je voet en dat deed verschrikkelijk zeer. Ook het buitensporige acceleratievermogen en de “wrede” koppeling vormden een acute bedreiging van de persoonlijke veiligheid. Hoe behoedzaam je ook ontkoppelde, het ding “greep” onmiddellijk en het achterwiel maakte meerdere slagen, voordat je pijlsnel wegsprintte.

Toeschouwers konden dat horen maar niet zien, want elke start ging gepaard met een enorme rook- en stofwolk, die paddestoelvormig ten hemel steeg als er genoeg thermiek was. Ik durfde er niet meer op te rijden. O, wat was ik blij toen ik iemand vond die dat helse ding van me wou overnemen. De koper was een zwaar gebouwde korporaalchauffeur van middelbare leeftijd. Die man had een levensles voor me: “Koop altijd een motor die lijkt op jezelf”. In mijn geval dus: licht en zuinig.

                                                       back