ECHO’S [7]

Met sloepen werden een honderdtal mannen in burgerkleding aan land gebracht. Onze aflossing, nee, daar zagen niet ze er naar uit. Zij werden ondergebracht in het voormalig Japans opvangkampje bij de haven. Nu bewaakt door het Indisch KNIL personeel. We hoorden dat het langer dan 5 jaar gestraften NSB’ers e.d. waren die toen voor de keus werden gesteld of een paar jaar werken op Nieuw Guinea of de volle tijd in een kamp in Nederland uitzitten. Het schip vertrok richting Hollandia voor we kans zagen onze spullen op te halen. We hadden er naar toe gezwommen als dat mogelijk was. In 1988 Verscheen in de ‘De Volkskrant’ een pagina groot artikel over deze groep politieke delinquenten uit onze oorlogstijd. Een Stichting van toezicht hield zich bezig met deze tribunaalgevallen en had het ingenieurs- bureau Ingenegeren-Vrijburg opdracht gegeven deze zaak te klaren. Zover het mogelijk was zijn enige kolommen van de krant op een A’viertje als bijlage toegevoegd. Toch blijft het jammer dat de schrijver H. Strabing, het vervolg van deze ‘ook’ Biakkers uit die tijd niet verder heeft onderzocht. Een achteraf vreemd stukje geschiedenis van mensen die beter werden betaald, beter werden behandeld dan de toenmalige militair.  

Tabé Biak

Wonder boven wonder kwam ‘de Tarakan’ een dag of vier later terug. De tien nu voormalige PEP’ers kregen de opdracht zich gereed te maken. Het gerucht ging dat een radiotelegrafist het schip namens een onbekende hoge ML.autoriteit uit Batavia, had terug geroepen. Dit verhaal waarin we toen echt geloofden, werd nimmer bevestigd. We namen afscheid van onze adjudant werkplaats chef [Schulte – Schutte ?]. Hij had ons bewonderenswaardig door de tijd gesleept. Hoe hij zonder aflossing verder moest wist hij ook niet. Hoe zouden we terug denken aan ons eiland en aan haar oorspronkelijke bewoners, velen met bijbelse voornamen, ooit gekregen van vooroorlogse missio- narissen en zendelingen. Zelf vonden we toen, dat we er redelijk vanaf gekomen waren in de tijd die later als ‘Bersiap’ periode de geschiedenis zou ingaan. We hadden veel gezien en redelijk veel gezamenlijk meegemaakt. Een paar kortdurende lichte zeebevingen, die het eiland deden schudden, enkele vijandige infiltraties waarvoor door ons geen acties ondernomen behoefde te worden genomen. En gelukkig geen grote werkplaats ongelukken. De luchtmacht ging weer eens varen, de tien overgebleven PEP’ers werden buitengewoon hartelijk ontvangen. En wat ons behalve op de ‘Bot’ de KPM kustvaarder was overkomen, werd nu overtroffen door ons zelfs een luxe hut beschikbaar te stelllen. 

Next